2.- A vexetación de Galicia

A vexetación de Galicia caracterízase por posuir unha flora moi heteroxénea entre a que se atopan carballos, abeleiras, bidueiros, sobreiras, aciñeiras, piñeiros, acacias, salgueiros, loureiros, pradairos, freixos, eucaliptos, ou érbedos, por mor de que esta vexetación se atopa en lugares de confluencia dos dous tipos de clima de Galicia, o oceánico ou atlántico e o mediterráneo. O bosque orixinal ou primario galego é a fraga, e a árbore por excelencia o carballo, que forma carballeiras. O bosque de ribeira vese dominado polo ameneiro. Tamén son abundantes as matogueiras nas zonas altas: uceiras, toxos e xestas dominan estas formacións polo xeral. A acción do home modificicou a paisaxe galega dende a antiguidade coa agricultura. Coa introdución de especies exóticas dende hai uns 150 anos, principalmente piñeiros e eucaliptos, as formacións galegas mudaron moito. Os incendios forestais son un problema engadido que favorece a perda de biodiversidade.

En xeral a vexetación existente nun territorio depende das características de tres factores, o solo, o clima e a acción antrópica.

Galicia caracterízase polo predominio de substratos acedos e de cursos de augas oligótrofas, así como pola oceaneidade do clima e a escasa incidencia do período de seca estival, aínda que esta aumenta progresivamente de norte a sur.

Imagen

Anuncios